• uznanie celów za własne jest funkcją nagród związaną z ich osiąganiem;
• przeciętny człowiek akceptuje odpowiedzialność;
• wśród   ludzi   powszechny jest  wysoki   poziom   wyobraźni,   twórczego   myślenia,   inicjatywy, pomysłowości;
• we współczesnym świecie możliwości ludzkie wykorzystane są tylko częściowo,

 

Wnioski:

1. Indywidualna wydajność pracownika generalnie jest niska. W zbiorowości człowiek pracuje wydajniej.

2. Tam gdzie jest przynajmniej 2,3 pracowników zawsze dochodzi do konfliktów.

3. Polecenia zwierzchników są sabotowane w większości przypadków.

4.  Obserwuje są nadmierną fluktuację kadr.

5. Występuje nadmierna absencja.

6. W takich sytuacjach dochodzi do niezadowolenia.

Pracownik jest istotą społeczną i jego zachowania są zdeterminowane społecznymi, gospodarczymi, politycznymi i ekologicznymi warunkami.

Nieuwzględnianie tych zasad (teorii X i Y) prowadzi do tworzenia grup nieformalnych.

Nieuwzględnianie owych wskazań prowadzi do konfliktów i stanu niezadowolenia.

Kreowanie relatywnego człowieka może odbywać się poprzez zmianę menedżerów, manipulacje socjotechniczne i lepsze zabezpieczenie socjalne pracownika.

Podejście systemowe N. Wiener, L. Bertalanffi, K.W. Acoff

system -+ zbiór elementów powiązanych w taki sposób, że tworzą one pewną  nową całość wyróżniającą się w otoczeniu...

 

Wg Acoffa

system to zestaw składników, między którymi zachodzą wzajemne interakcje i gdzie każdy składnik połączony jest z każdym innym w sposób pośredni bądź bezpośredni.

Przedmiot poznania postrzegany jest całościowo;

•   Suboptymalizacja funkcjonowania podsystemów tworzących całość nie musi i nie prowadzi do ulepszenia działania całego systemu bezpośrednio;

•   Całość wywiera większy wpływ na jego elementy niż odwrotnie;

•   W systemie wszystkie elementy są ze sobą powiązane.

 

G.M. Weinberg opracował podstawowe kanony działania,  myślenia systemowego (tzw. trójca systemowa Weinberga):

1. Dlaczego widzę to, co widzę?

2. Dlaczego rzeczy, które postrzegamy, pozostają takie same?

3. Dlaczego rzeczy się zmieniają?

 

Jednostka ludzka w społeczeństwie i w organizacji

 

ŻYCIE  SPOŁECZNE  -  ogół zjawisk wynikających  ze  wzajemnego   oddziaływania   jednostek   i zbiorowości przebywających na odpowiednio wyodrębnionej przestrzeni.

WIĘŹ SPOŁECZNA - względnie trwałe zależności t stosunki jakie zachodzą miedzy ludźmi na danej przestrzeni.

INTERAKCJA OSOBNICZA - wzajemne, bezpośrednie oddziaływanie jednostek i zbiorowości na siebie.

 

Życie społeczne zdeterminowane jest przez trzy czynniki:

I. przyrodnicze - czynniki biologiczne, geograficzne i demograficzne

•   czynniki biologiczne - cechy fizjologiczne, potrzeby, popędy, odruchy, skłonności - to co jest zapisane w genach lub nabywa się w czasie rozwoju osobniczego,

•   czynniki geograficzne - klimat, teren, roślinność, świat zwierzęcy, rzeki - świat zewnętrzny, który otacza człowieka,

•   czynniki   demograficzne  -  gęstość  zaludnienia,   płeć,   wiek,   płodność,   przyrost   naturalny, przeciętność trwania życia, umieralność, zdrowotność.