Platon (427-347
p.n.e.)
Dla Platona
było istotne jaka
jest relacja między jednostką a
cała zbiorowością, całym społeczeństwem. Jest autorem dzieła
„Państwo". Idee platońskie:
Ø
równości
prawa (wszyscy ludzie bez względu na status majątkowy mają te same prawa; tylko
jednakowy stosunek wszystkich jednostek, ludzi w stosunku do siebie jak i do
całego społeczeństwa stanowi i jest obowiązkiem w kierunku budowania dobra
wspólnego,
Ø
chorego
państwa (każde państwo jest chore; w każdym państwie występuje tendencja do
indywidualizacji życia oraz ekstrawagancji zachowań; powodują one, że naruszany
jest ład społeczny - cały czas występują zróżnicowania majątkowe).
Arystoteles (384-322 p.n.e.)
Autor
„Polityki". Twierdził, że człowiek jest istotą społeczną (nie żyje sam).
Określił trójczłonową strukturę
społeczną (sposób ułożenia poszczególnych jednostek w społeczeństwie):
- człon rodzinny (jednostka
ludzka nie jest samowystarczalna, potrzebuje żyć w rodzinie; rodziny łączą
się w gminę, gminy również się łączą - powstaje w ten sposób państwo),
- człon klasowy (Arystoteles
podzielił społeczeństwo na 8 klas: rolnicy, rękodzielnicy, kupcy,
wyrobnicy, stan żołnierski, stan kapłański, ludzie zamożni, urzędnicy i
dostojnicy państwowi),
- zamożność (bogaci i biedni).
„Wyróżnił też trzy grupy społeczne:
Ø
obywatele
urodzeni w odpowiednich rodzinach, którzy nabywali prawa i przywileje,
Ø
niewolnicy,
Ø
metojkowie
(ludzie napływowi, emigranci)
Stoicy (III w. p.n.e.)
Zenon z
Kition, Seneka, Marek Aureliusz
Szkoła ta
skupiała się na zagadnieniach etycznych, moralnych. Uważali, że ludzie żyją
zgodnie z natura.
Św.
Augustyn
(354-430)
Podłożył
podwaliny pod chrześcijańską koncepcję człowieka. Uważał,
że podstawą istnienia społeczeństwa są wartości doczesne i
nadprzyrodzone - zgodnie z tym istnieją dwa rodzaje państwa: ziemskie i
nadprzyrodzone (niebiańskie)
Tomasz
z Akwinu
(1225-1274)
Uważał,
że społeczeństwo ma układ hierarchiczny. Podzielił je na trzy klasy:
Ø
na
tych, którzy się modlą,
Ø
na
tych, którzy wojują,
Ø
na
tych, którzy pracują
Nicolo
Machiavelli
(1469-1527)
Jest
autorem dzieła „Książę". Uważał, że celem wewnętrznym państwa jest
dobrobyt jego obywateli, celem zewnętrznym - ekspansja, a środkiem do
realizacji tych celów jest siła. Zasadniczym motywem działania człowieka jest
żądza władzy i jej posiadania. Jest autorem zasady: „Cel uświęca środki",
Tomasz
Morus (1478-1535)
Autor
„Utopii". Pierwszy sprecyzował zasady nowożytnego socjalizmu i komunizmu,
opisał wizję utopijnego, wg niego idealnego, równego społeczeństwa gdzie
istnieje społeczna własność środków produkcji i komunistyczna organizacja
pracy.
A.
Frycz-Modrzewski
(1503-1572)
Jest
autorem „De republica emendanta". Wg niego istoty państwa należy
doszukiwać się w zwyczajach i obyczajach (w siłach spontanicznych, które
działają w społeczeństwie). Uważał, że: